Na calle Zamora – czyli jednej z
głównych ulic w Salamance, otwarli nowy sklep. W drodze na wieczorne zajęcia
wzrok mi zahaczył właśnie o ten sklep, bo długo był oklejony papierem i
olśnienie, widzę napis: Polonia. No to wale. Tutaj i tak wszyscy się spóźniają
nie będę pierwsza, nie ostatnia.
Wchodzę. A tu coś w rodzaju
targów turystycznych. Różne kraje mają swoje ekspozycje. Jest Trynidad i
Tobago, Argentyna, Jamajka, Egipt no i ta nieszczęsna Polska. Pomyślałam sobie,
no tak… pewnie sklep z wystawami z egzotycznych krajów. Trochę dziwnie między
tym ta Polska, no ale lepiej tak niż wcale. No ale głupio mi było, że my a obok
Jamajka, Argentyna i Trynidad. Postanowiłam spóźnić się bardziej. Okazało się,
że poza nami, z europejskich krajów jest jeszcze Francja i Niemcy, co mnie
uspokoiło.
Ale Polska jest najbardziej
eksponowana widać z każdego kąta ulicy, że jest.
Cały sklep jest bardzo
badziewniasty. Nasza ekspozycja nie odbiega od standardu.
A teraz quiz, co jest
charakterystyczne dla Polski?
Szachy jak się okazuje.
Drewniane szachy. Różnych kolorów, wielkości i kształtów. Do tego pokoiki w
stylu góralskim w formie 3-wymiarowego obrazka oraz bursztyny oprawione w
srebro. Koniec ekspozycji.
Bursztyny i obleśne pokoiki jeszcze bym zrozumiała,
ale szachy???
Jak twierdzi Wikipedia „Pierwsze
zasady gry w szachy opracowano w V wieku n.e w Indiach, czyli ponad 1500 lat temu. Świadczą o tym wykopaliska
i zapisy w starych księgach. W Europie grę w szachy poznano około 1000 lat temu. Pierwsze
informacje o szachach w Polsce pochodzą z czasów Bolesława Krzywoustego, około 800 lat temu.” A teraz wszyscy będą myśleć, że pochodzą z Polski!!!
Już się nawet pytałam
nauczycielki, jak się spóźniłam. Okazało się, że „tak, szachy to przecież typowo
polska gra”. No miło słyszeć, bo mają same zalety, ale jednak jestem trochę
zaskoczona.
Zrobiłam zdjęcie ekspozycji,
niestety normalnym aparatem. Więc już za chwileczkę, już za momencik… może
zobaczysz:)
Tam, gdzie jestem 