6 miesiecy minelo jak jeden dzien i dzisiaj o 8 rano wkroczylam do gabinetu higieniski dentystycznej. Na poczatku tradycyjnie dostalam z buta, ze zle myje zeby. Tym razem but zostal potwierdzony wielkoformatowym obrazem – bo higienistka zanim zaczela marudzic wlozyla mi to geby kamere i zrobila zdjecia wszystkich zebow – kazdy w formacie piesci, ktore nastepnie wyswietila mi na monitorze 17" (troche mnie przestraszyl taki wielki zab:)).
Zle myje 6 i 7-demki od srodka. Musze sie podciagnac przed nastepna wizyta.

Potem zaczelo sie dziubanie i odrapywanie zabkow z ewentualnych nalecialosci.
Jak wielokrotnie wspominalam zeby mnie raczej nie bola, nawet podczas bardzo inwazyjnych zabiegow. Dziasla natomiast owszem. Zlaszcza za pierwszym razem myslalam, ze pania pogryze. Teraz drapanie trwalo (zaledwie) jakies 40 minut, potem szorowanie fluorem i czymstam jeszcze i moglam odejsc.

W tym ich systemie maja wszystko… terminy wizyt, wykonywane zabiegi. Oni do mnie dzwonia, zeby sie przypomniec, ze musze przyjsc myc zeby. Nawet kolor mojej szczoteczki do zebow znaja!
Koniec swiata staje sie juz. Stalam sie czescia matrixu!

A tyczasem mam sie dobrze. Tylko jakos tak melancholijine.

Wybieram wiec forme telegramu:
1. CHRAPANIE – ojciec Pana Boskiego chrapie tak okrutnie, ze z soboty na niedziele spalam na lawie w kuchni, bo w pokoju OBOK ojca pana boskiego sie nie dalo. Jeszcze teraz mi zeby zgrzytaja jak o tym pomysle.
2. PIESKI – LABRADORKI – spotkalam na Morawie 6 – 5 tygodnowych labradorow. Sa absolutnie superzaste. I maja przesmieszne male zabki, ktorymi rozwiazuja sznurowki, szarpia za nogawki i robia inne glupoty. Bardzo sympatyczne zwierzatka. Duzy labrador tez fajny, ale jednak potrzebuje przestrzen niedostepna w bloku (zeby nie bylo watpliwosci: nie chce psa)
3. PRISON BREAK – aktualnie ogladam 15 odcinek, akcja troche zwolnila.
4. ZWOLNIENIE – zwalnialam dzisiaj jedna dziewczyne z pracy. Okolicznosci skomplikowane, w kazdym razie… ciagle jeszcze jest to bardzo dziwne i nie przyjemne uczucie jak musze dac komus wypowiedz.

Rano przyszlam Pavel pisze (wiadomosci z 22:13):
P: – ale Ty jestes pracoholik, ze siedzisz w pracy o 22
A: – wcale nie, odeszlam po 19. Ale pracoholik to chyba jestem bo jak weszlam do domu to padlam w ubraniu na kanape i spalam, bo bylam tak zmeczona dniem i goraczka
P: – to jest najlepszy sen:))) itd, itd… chwile potem pisze …Zaraz Ci posle ten projekt na ktory sie umawialismy, zeby grafik mogl jeszcze przepracowac jakbys chciala zmiany…

A to wszystko w samotnosci, bo Pan Boski od wczoraj do srody przebywa na Slowacji.
Pomarudzilam i juz moge wyruszyc na obrone.

Do czasu kiedy zadzwonila AW i poinformowala mnie, ze idziemy na pokaz mody do hotelu SAVOY, bo jej szefowa costam. Lekko zszokowana ta informacja zapakowalam plecaczek i poszlam. Juz w tramwaju doszlam do wniosku, ze nie dosc, ze wygladam zle to jeszcze jade jako jedyna 30 -latka z plecaczkiem!!! na pokaz mody ( w pracy mam torebke… ale jakos nie wpadlam na to, zeby sie do niej przepakowac).

Na szczescie AW wybaczyla mi moj rozbisurmaniony gust i poranne lenistwo. W efekcie spedzilam przesmieszny wieczor na bardzo srednio przygotowanym pokazie (z udzialem Leosa Marese*) niezwykle niegustownych ubran. Gdyby biedny projektant tudziez modelki slyszaly jak sie nabijamy nie byliby specjalnie szczesliwi :))

Po bogatym raucie, skladajacym sie z 3 tortow z nazwa bulgarskiej firmy, ktora wprowadza na rynek swoje wstrzasajaco modne ubrania** pojechalsmy do domu.

W drodze powrotnej AW opowiadala mi sen swojego meza a przy ten czesci w ktorej male, nieszkodliwe dinozaury wychodzily z przereblu, ktory wykopali z mezem w celu uratowania swojego auta, ktore zamarzlo na naszej ulicy!!! obie nieomal poplakalysmy sie ze smiechu.
Jak widac w dobrym towarzystwie mozna sie bawic nawet majac plecak na lekko-pol-srednim pokazie mody:)

Chomik jest przyjemny w eksploatacji (je malo) i madrzejszy od myszy (moja ostatnia i jedyna mysz nie grzeszyla inteligencja, choc tez byla sympatyczna) i generalnie taki moj.

Staralam sie nie wypienic, nawet ze sporym sukcesem.
Ciesze sie, ze mial odwage mi to powiedziec, to oznacza, ze ma do mnie zaufanie. Powiem nawet, ze ma troche racji, bo nie zawsze jestem w stanie siedziec skupiona i spogladac z zainteresowaniem kilka godzin jak w glowach moich chlopcow kielkuja wiekopomne pomysly. Moglabym ich zostawic samych, ale bez mojej obecnosci chlopcom wyraznie pracuje sie gorzej… bo kazdy jest indywidualista i potrzebuja czasem spojrzec na Niunie a ta ma ich wzrokiem poprowadzic dal przez niebezpieczne warkniecia kolegow.

Czemu zapienilam? bo szef to taka glupia funkcja. Musisz odpowiadac z rozmyslem, "byc otwartym na zlozone okolicznosci" jakie permanetnie szargaja podwladnymi, przewidywac, planowac a czesto myslec i za nich a przede wszystkim byc wyrozumialym i SLUCHAC.

Podwladny ma natomiast szeroko rozwiniety modul KRYTYKA. On krytykuje a Ty dziekujesz i myslisz: modl sie chlopcze, zebym to wytrzymala i nie bluzgnela. Bo tak tak… podwladni tez czasem popelniaja bledy, ale nalezy do nich podchodzic ze zrozumieniem i spokojnie, stopniowo wyjasniac i zawsze chwalic!!!

Moja reakcja na reprymendy jest czesto podobna: A co bys Pepiku zrobil Ty, zeby uspokoic tego od marketingu? Wszyscy wiemy, ze kreatywny musi sie wygadac, ale potem ma dobre pomysly. Jakbys chcial zaradzic tomu wygadaniu?

Na to pytanie Pepik odpowiedzi nie zna. Moze jakies rozporzadzonko napisac? Nie Pepiku, sila nie dziala, jako szef musisz 3 razy chwalic 1 napominac. No to Pepik juz nie wie.

Dobra, pomarudzilam, ide chwalic.