Matylda zdala koncertowo egzaminy do gimnazjum. Zdala rowniez egzamin do klasy z rozszerzonym angielskim. Byla 3 w gminie. Ale do klasy isc nie chce? Dlaczego? bo nie dostala sie tam zadna z ulubionych kolezanek, tylko ona i 2 kolegow (a tych jak wiadomo nalezy nienawidziec) no i dlatego, ze w takiej klasie beda sami kujoni (do ktorych Matylda, ze srednia 5,4 jak wiadomo sie nie zalicza).
Mati nie bedac tego swiadoma podejmuje jedna z najwazniejszych decyzji w swoim dotychczasowym zyciu. Bo milosc do kolezanek jest wielka, strach nie mniejszy a jak wiadomo jednooki krolem slepcow, wiec w slabszej klasie byloby przyjemniej.
Nie wiem czy jest w jezyku polskim slowo, ktore odpowiada czeskiemu “milnikovi” – punkt zwrotny to to nie jest, ale taki moment decydujacy, ktory bedzie mial wielki wplyw na nasze zycie.
Majac lat 12,5 czlowiek nie uswiadamia sobie specjalnie, ze kolezanki z podstawowki to w najlepszym wypadku terazniejszosc, ale w przyszlosc nalezy wyruszyc w pojedynke. Ze taka mala dzisiejsza decyzja ta czy inna klasa to w zasadzie decyzja czy: a) mam szanse swietnie zarabiac, bo znajomosc jezykow obcych jest niewatpliwie warunkiem koniecznym czy b) teraz dam sobie spokoj, ale potem bede musiala pracowac w Londynie czy Stanach, zeby jakos dostac sie na potrzebny poziom znajomosci angielskiego lub c) bede przecietna, mozne skoncze studia a potem bede pracowac jako wykwalifikowany przedstawiciel handlowy (na region Polska).
Ok, moze troche dramatyzuje. Nigdy nie czulam sie specjalnie silna w kwestii znajomosci jezykow obcych a opanowanie ich na poziomie potrzebnym do prowadzenia negocjacji zajelo mi wiecej czasu i wysilku niz bym chciala. Dlatego przekonuje ja do wyboru a) – droga na skroty. Mam szanse, to sie ucze.
Na szczescie Matylda ma 12 lat, wiec decyzje podejmuja Rodzice, a Ci – mam nadzieje – potrafia byc twardzi. Dziadek Matyldy wyrazil obawe, ze kochaja ja tak bardzo, ze sie boji, ze ulegna. Ja wierze, ze kochaja ja tak bardzo, ze o kwestii wyboru klasy dyskutowac nie beda.
Tam, gdzie jestem 