Do czasu kiedy zadzwonila AW i poinformowala mnie, ze idziemy na pokaz mody do hotelu SAVOY, bo jej szefowa costam. Lekko zszokowana ta informacja zapakowalam plecaczek i poszlam. Juz w tramwaju doszlam do wniosku, ze nie dosc, ze wygladam zle to jeszcze jade jako jedyna 30 -latka z plecaczkiem!!! na pokaz mody ( w pracy mam torebke… ale jakos nie wpadlam na to, zeby sie do niej przepakowac).

Na szczescie AW wybaczyla mi moj rozbisurmaniony gust i poranne lenistwo. W efekcie spedzilam przesmieszny wieczor na bardzo srednio przygotowanym pokazie (z udzialem Leosa Marese*) niezwykle niegustownych ubran. Gdyby biedny projektant tudziez modelki slyszaly jak sie nabijamy nie byliby specjalnie szczesliwi :))

Po bogatym raucie, skladajacym sie z 3 tortow z nazwa bulgarskiej firmy, ktora wprowadza na rynek swoje wstrzasajaco modne ubrania** pojechalsmy do domu.

W drodze powrotnej AW opowiadala mi sen swojego meza a przy ten czesci w ktorej male, nieszkodliwe dinozaury wychodzily z przereblu, ktory wykopali z mezem w celu uratowania swojego auta, ktore zamarzlo na naszej ulicy!!! obie nieomal poplakalysmy sie ze smiechu.
Jak widac w dobrym towarzystwie mozna sie bawic nawet majac plecak na lekko-pol-srednim pokazie mody:)

Chomik jest przyjemny w eksploatacji (je malo) i madrzejszy od myszy (moja ostatnia i jedyna mysz nie grzeszyla inteligencja, choc tez byla sympatyczna) i generalnie taki moj.

Staralam sie nie wypienic, nawet ze sporym sukcesem.
Ciesze sie, ze mial odwage mi to powiedziec, to oznacza, ze ma do mnie zaufanie. Powiem nawet, ze ma troche racji, bo nie zawsze jestem w stanie siedziec skupiona i spogladac z zainteresowaniem kilka godzin jak w glowach moich chlopcow kielkuja wiekopomne pomysly. Moglabym ich zostawic samych, ale bez mojej obecnosci chlopcom wyraznie pracuje sie gorzej… bo kazdy jest indywidualista i potrzebuja czasem spojrzec na Niunie a ta ma ich wzrokiem poprowadzic dal przez niebezpieczne warkniecia kolegow.

Czemu zapienilam? bo szef to taka glupia funkcja. Musisz odpowiadac z rozmyslem, "byc otwartym na zlozone okolicznosci" jakie permanetnie szargaja podwladnymi, przewidywac, planowac a czesto myslec i za nich a przede wszystkim byc wyrozumialym i SLUCHAC.

Podwladny ma natomiast szeroko rozwiniety modul KRYTYKA. On krytykuje a Ty dziekujesz i myslisz: modl sie chlopcze, zebym to wytrzymala i nie bluzgnela. Bo tak tak… podwladni tez czasem popelniaja bledy, ale nalezy do nich podchodzic ze zrozumieniem i spokojnie, stopniowo wyjasniac i zawsze chwalic!!!

Moja reakcja na reprymendy jest czesto podobna: A co bys Pepiku zrobil Ty, zeby uspokoic tego od marketingu? Wszyscy wiemy, ze kreatywny musi sie wygadac, ale potem ma dobre pomysly. Jakbys chcial zaradzic tomu wygadaniu?

Na to pytanie Pepik odpowiedzi nie zna. Moze jakies rozporzadzonko napisac? Nie Pepiku, sila nie dziala, jako szef musisz 3 razy chwalic 1 napominac. No to Pepik juz nie wie.

Dobra, pomarudzilam, ide chwalic.

Polska nazwa filmu brzmi: "Zycie od kuchni". Powiem krotko: porazka.

Spodziewalam sie, ze zobaczymy lekko sentymentalna komedie romantyczna. Zamiast tego ze zdziwieniem obserwowalismy podstarzala twarz Catherine Zeta-Jones i wysilki blizej mi nieznanego Aarona Echarta (przynajmniej troche charyzmatyczny), ktorzy GRALI pare szefow kuchni.

Akcja: Catherine… w filmie Kate jest szefem kuchni w jednej "fancy" restauracji na Manchattanie. Mysli TYLKO o gotowaniu, z psychoanalitykiem mowi o gotowaniu, czyta wylacznie ksiazki kucharskie, wstaje o 4:30 zeby przygotowywac sie do gotowania i planowac, planowac, planowac.

Zeby skrocic: siostra Kate ginie w wypadku a ona musi sie nagle stac matka dla ok. 9 letniej dziewczynki. I co sie okazuje? Kate urodzila sie, zeby byc matka! Jest wyrozumiala, opiekuncza, pelna taktu i co najciekawsze NAGLE przestala byc opetana gotowaniem. Napisze wiecej… mala Zoe TANCZY w jej restauracyjnej kuchni na Manhattanie z powiewajacymi wlosami do pupy!!!! Kate jest nawet sklonna wziac dzien wolnego, zeby POBIC sie z Zoe poduszkami… romantyka taka, ze az sie plakac chce, ale ja mam pedanta w domu i nikt mi kitu nie bedzie wciskal, ze kobieta opetana planowaniem bedzie pierze po lsniacych parkietach rozpylac!!! Koniec tez jest warty opisu, ale moze jednak sie wybierzesz wiec przemilcze.

No da sie zniesc taki film, widzialam gorsze, ale cienizna.
Po seansie popedzilismy do domu na Dr. Hause’a. OK, scenariusz jest zawsze taki sam, ale przynajmniej pomysl dobry.

To znaczy, ze jest to funkcja polityczna, ktora powinna sklaniac do merytorycznej, cichej pracy w blasku reflektorow. Taki prezydent moze sobie pozwolic na mowienie prawdy, bo zdobyl juz wszystko. Porownala bym go do kadencyjnego krola. Kase juz ma, a jesli nie, jak sie skonczy kadencja dostanie lukratywne miejsce tam czy onam. Bo w sumie ile czlowiek jest w stanie wydac miesiecznie? 20 tis? 40? to juz trzeba byc niezwykle rozrzutnym a to dla bylego prezydenta zaden pieniadz.

Prezydent nie powinien brac udzialu w grach partyjnych, bo w dluzszym horyzoncie czasu moze sobie tylko zaszkodzic. To tak jakbym ja wdawala sie w male bitwy charakterkow w mojej firmie. Za jakis czas musiala bym byc komus za cos wdzieczna i stanac po czyjes stronie wbrew wlasnym pogladom. Jak sie da, a da sie nieomal zawsze, nalezy tego uniknac.

Ale jednak panowie prezydenci nie potrafia zapomniec o swoich ambicjach, nawet jesli rozbicie banku maja juz za soba. Na przyklad taki rozwydrzony Kaczorek albo super-swinia Putin.

I w tym momencie zaczynam myslec o wspominanej kiedys kobiecej solidarnosci, ktora mozna by bylo wykorzystac w celu zmiany aktualnego status quo na scenie politycznej. Z moich doswiadczen wynika, ze Kobiety nie sa tak strasznie dumne i zachlanne. Wiec byc moze, gdyby ktoras stala sie prezydentem, moglaby spokojnie pelnic swoja funkcje ku chwale ojczyzny a przy tym nie skupiala by sie na realizacji wlasnych interesow. Solidarne kobiety mogly by ja wybrac (pol swiata to Kobiety, to jest fakt Madame)

Gdybym miala opisac ja w 2 slowach napisalabym: ULTRA NUDNA.

Chcac pomoc przyszlym magistrantom i uchronic ich przed popelnianiem bledow ich starszych kolegow, postanowilam stworzyc desatero zalecen, ktore sprawia, ze lektura pracy bedzie dla recenzenta interesujaca przygoda:

1. Starannie wybierz temat pracy magisterskiej. Celem napisania pracy nie jest przelewanie slow na papier, ale wykorzystanie umiejetnosci i znajomosci poznanych w czasie studiow metod badawczych. Nie oznacza to, ze praca ma byc bezuzyteczna a wyniki nieprzydatne. Zaszalej – stworz swoje wlasne dzielo! madry promotor i recenzent docenia Twoje starania. Nie jest madry? zmien promotora, jeszcze jest czas.

2. Pisz jezykiem, ktory chcialbys czytac. Silenie sie na "elokwentne zwroty" wzbudza wylacznie smiech, jezeli przesadnie naukowy jezyk nie jest tym, ktory wyssales z mlekiem matki. Czyli ladnie, gornolotnie ALE BEZ PRZESADYZMU 🙂

3. Pisz na temat. Praca ma byc spelnieniem tematu pracy a nie encyklopedia wiedzy z szeroko pojetego tematu studiow. A juz napewno nie ma byc komiplacja innych prac!!!

4. Zacznij od wypracowania szczegolowego planu. Ja wiem, ze boli, ale pomaga.

5. Starannie dobieraj metody badawcze i metody prezentacji wynikow. Przygotowywujac ankiete przed zadaniem pytania musisz wiedziec jaka informacje pozwoli Ci uzyskac.
Jesli piszesz prace z geografi – w pracy musza byc zamieszczone mapy,
jezeli piszesz prace z matematyki oczekuje sie, ze znajda sie tam wzory
itd. A Ty musisz doskonale wiedziec dlaczego Twoja praca wyglada wlasnie tak.

6. Wstep powinien dotyczyc Twojego dziela. Czemu piszesz wlasnie o tym? Co Cie zafascynowalo? Dlaczego warto przeczytac Twoja prace? Pisz go na koncu, w euforii jak juz sam bedziesz wiedzial, ze bylo warto sie meczyc. Jesli nie bylo warto postaraj sie, zeby wstep byl ktotki a nie gledz na tematy encyklopedyczne.

7. To co sie da przedstawic przy pomocy wzoru albo schematu przedstaw wlasnie w ten sposob. Jeden obraz jest warty wiecej niz tysiac slow. Slowotok nikogo nie interesuje (chyba ze piszesz o slowotoku;)

8. Jezeli nie umiesz pisac dlugo i ciekawie, pisz przynajmniej zwiezle. Trzeba sie bardzo postarac, zeby oblac egzamin magisterski wiec sie nie stresuj… ilosc – tak, ale tylko wtedy jesli ma cos wspolnego z jakoscia.

9. Zakonczenie nie ma byc kopia wstepu, ale ma podsumowywac jakie cele
udalo Ci sie w pracy zrealizowac a jakich nie i dlaczego. Oczywiscie, ze nie wszystkie uda sie zrealizowac… ale napisz otwarcie jak bylo! Pochwal
promotora, oni to lubia.

10. Pisanie pracy naukowej to fascynujaca przygoda! Masz szanse pokazac urbi et orbi, ze moze przez cale studia nie byles zadna gwiazda, ale TEN wlasnie TEN TWOJ konkretny temat jest fascynujacy i Ty potrafisz o nim pisac w taki sposob, ze promotor czy recenzet z radoscia posiedzi do nocy, zeby dowiedziec sie kto zabil.

Wieczorem ogladalismy Dr. Housa. Bylo o panience, ktora ma intensywna alergie na wszystko + miala przeszczep serca a teraz ataki sie nasilily. Az tak bardzo, ze zaczeto rozwazac nowy przeszczep, piana leciala jej z ust, miala syndrom kaczej nogi prowadzacy do paralizu i inne rownie grozne… innymi slowy dwa kroki od stanu "toudi forever". Na samym koncu okazalo sie, ze co bylo przyczyna? KLESZCZ, prosze Panstwa. Alergia na kleszcza, ale jednak.