Chcialam wymyslec jakis bardziej wyszukany tytul, ale ten jednak najlepiej podkresla tresc. Co znowu? Konczymy trwajacy wiele miesiecy projekt. Zaczal sie jeszcze przed moim przyjsciem do firmy. A dzisiaj najglowniejszy szef wymyslil co? Ze gadal z jakimis 3 ludzmi I na podstawie tych rozmow chce pare zmian. Pare zmian to w zasadzie nowy produkt.ktory my mamy wyspecyfikowac a IT naprogramowac. Szef rozwazal samobojstwo, ja zabojstwo a potem wpadlam na pomysl. Ostatnim razem chcial wywalic szefow Produktu I IT, ze niby nie potrafia wspolpracowac. Chce wspolpracy? Bedzie ja mial! W poniedzialek przedstawi nam (IT + Produkt) swoje pomysly a my (razem) powiemy, ze sa super (bo zle nie sa, tyleze to jest zupelnie inny produkt a nie modyfikacja). I ze my bardzo chetnie, ale za 3 miesiace najszybciej I za cene odsuniecia innych produktow (to jest w miare realny czas realizacji “drobnych zmian”).
Szef szefow sie wscieknie – a my bedziemy jak stado aniolow – wespol wzespol – dokladnie tak jak chcial przed miesiacem.

Wiec dlaczego ta dupa? Bo nie znosze polityki. Duzo sily mnie kosztuje takie team building cwiczenie – postawic na nogi 2 dzialy zeby dzialaly wspolnie. Czemu to konieczne? Bo IT nie jest w stanie podac realnych terminow a potem wszystko jest nasza wina – bo to my jestesmy odpowiedzialni za produkt.Zabawne jest to, ze wielki szef na 99% nie jest przygotowany na wspolna, jednoznaczna odpowiedz. Bedzie probowal “motywowac” jednostki. Ha! Podcenia sile wspolnego celu. A tym jest – w koncu oddac do uzytku produkt po miesiacach projektowania, programowania, testow, drobnych zmian. Najzabawniej jest pokonac kogos jego wlasna bronia.trzymam kciuki I czekam na nowe bezwietrze.

Pracowalam kiedys z gosciem, ktory byl personifikacyja slowa: wymowka, plotka i profesjonalna nieudolnosc. Mnie sama oczarowal jakimis dyplomami za drobnosci, pewnoscia siebie i kulturalnym zachowaniem.

Bardzo szybko zaczelam goraco zalowac, ze go poznalam.

Jego praca a raczej nieudacznosc odbija sie na jednym z moich projektow (pamietacie jak pod koniec roku 2007 spalam w pracy? to dzieki temu ciulowi). Nie zdarzylam go wyrzucic dyscypolinarnie, odszedl po pierwszym pisemnym upomnieniu.

Rozstawal sie ze mna nieomal we lzach, jaka to jestem swietna szefowa a on chujem zgietym, ze tak strasznie spapral prace. Poplakal sie debil. Po odejsciu plotkowal o mnie bardzo intensywnie i klamliwie.

Ok.

Nie szukalam jego, ani zemsty. Po prostu staralam sie go nie spotykac.

Ostatnio zostal szefem widomosci w jednej lokalnej telewizji (towarzystwo wzajemnej adoracji miedzy nami homoseksualistami). W funkcji wytrzymal 3 tygodnie (slownie: trzy) a potem go wywalili za nieprofesjonalnosc i nieumiejetnosc kierowania teamem.

Cieszyc sie z cudzego nieszczescia – to zla cecha. Ja sie nie ciesze z jego nieszczescia – ja sie ciesze z triumfu sprawiedliwosci. Niedouk, kurdupel jeden pana wydawce zgrywal. Spieprzaj dziadu!

Ogromna. Mniej wiecej za godzine, jak juz odkopie sie z pracy, ktora zupelnie koniecznie musze zrobic dzisiaj, pojade do miasta i kupie sobie chinskie smazone makarony z krewetkami, treska i czymstam jeszcze. Pycchhha.

Alez ja jestem oczoglodna na takie chinskie jedzonko!

Zaraz musze isc na spotkanie, ale to smieszne wiec jeszcze napisze.

O 7;15 rano Boski wyszedl na taksowke, ktora miala go odwiezc na samolot w kierunku Bratyslawa–> Praga–> Kijow

o 7: 20 Boski wstrzelil do mieszkania w poszukiwaniu paszportu. Ktorego nie znalazl, ja rowniez nie. Ustalilismy, ze jest w Pradze

O 7:25 Boski wsiadl do auta i pomknal do Pragi w celu zlapania przesiadki o 11:25

Dzwonilam o 10:35 juz byl w taksowce na lotnisko z paszportem w zebach (mieszkamy po drugiej stronie miasta), przepakowany tak, ze ma tylko bagaz podreczny, zeby skrocic czas odprawy.

Teraz sie nie odzywa wiec prawdopodobnie walczy na lotnisku albo juz jest w samolocie.

Siostrunia sie pytala jak mozemy przezyc takie sytuacje i dlaczego sie nie pozabijamy?

hmm, my sie zabijamy w kwestii nieposkladanego koscyka, zgodne rozbrojenie bomby atomowej, ewentualnie zlapania za koleczka samolotu w Santiago de Chile nie sprawia nam klopotu.

Pisze: siedze w samolocie, wsiadlem na last call.

Pozyczylam kase na bilet od Szefa i jade nach Blava. Jutro bede pracowac a potem 2 dni slowackiego obijania.

Boski DHL przyslal leki i karte do drzwi wejsciowych do budynku w ktorym mieszkamy, ale kasy mu nie pozwolili wlozyc do koperty. No coz.

W pracy spokoj. Samej pracy masa, ale bez polityki wiec az milo pracowac.

Na dworze znowu zimno. W tym roku chyba nie medzie lata?

Niefrasobliwy Boski odwiozl do Bratyslawy moja portmonetke a w niej: karty platnicze, bilet miesieczny, pieniadze, karte wejsciowa do budynku w ktorym mieszkamy. Odwiozl rowniez leki, ktore poiwinnam systematycznie jesc.

Jak ja go w takich momentach niecierpie.

Bylo cudnie. Absolutnie, zupelnie calkiem zapomnialam o pracy. Pochlonieta dysputami z Krolikowskim zapomnialam o wszystkim co w Pradze. Krolikowska wybrala przesliczny hotelik w Szklareskiej Porebie Villa Romantika. Namowila nas na jakies szalone pakiety wellness co spowodowalo, ze nasi super mescy panowie (I my, ale to juz pestka) oddali sie masazom I kapielom leczniczy. Jedzenie bylo tak dobre, ze zaczelam sie wstydzic za to jak gotuje. Takie zwykle rzeczy: cwikla, salatka z mlodej kapusty, pomidorowa, mode ziemniaki. Absolutne niebo w gebie! I to nie tylko u nas w hotelu. Jadlam tez pomidorowke, zurek I kwasnice (czytaj kapusniak) na miescie I byly rewelacyjne. Niech kazdy gada co chce, nie da sie porownac czeskiego jedzenia z polskim – polskie jest bezkonkurencyjne!// ale zyby nie bylo tylko achow I ochow. Krolikowski, delikatnie mowiac, nie jest fanatykiem Polski. Nasze dyskusje nie mialy konca. Przekonywalam sie, wsciekalam, tlumaczylam – ale ciezko dyskutowac z czlowiekiem tak oczytanym I madrym jak Krolikowski, a do tego o ugruntowanych pogladach. Doskonale sobie uswiadamiam, ze troche mnie draznil dla przekory 🙂 Smutne jest to, ze w czasie tych dyskusji uswiadomilam sobie, ze sie tak troche za Polske wstydze. Za te drogi rozbite, burdel I syf w obejsciach I oplaty za najmniejsza bzdure. Czechy nie sa krajem idealnym, ale generalnie widac, ze ludzie dbaja o swoja okolice. Lubie Polakow za to ze sa mili, w sklepach nie czuje sie jak intruz a potoczny polski jest niebo bogatszym jezykiem niz czeski. W Polsce nie rozumiem zaniedbania.Nie wiem dlaczego w miescie, ktore zyje z turysyki standardem moze byc syf I malaria. Rozwalone drogi, porozrzucane reklamowki I jakies worki z piaskiem ni z gruszki ni z pietruszki (nie, nie ma I nie bylo tam powodzi). A poza miasteczkami bieda czasem taka, ze az piszczy. Jak to mozliwe w tak pieknym miejscu?, gdzie jak mowia mieszkancy JEST PRACA! (pytalam sie kosmetyczki, mowila ze w hotelach I restauracjach jest fura miejsc). Polska to kraj nieustanie marnowanych mozliwosci. Mam wielka nadzieje, ze kiedys sie to zmieni I bede mogla z duma przywiezc na przyklad tesciow do Bytomia, tak jak moglam do Wroclawia, ktrory powinien byc dla innych miast przykladem zarzadzania. Wiec I w Polsce sie da.