Przepraszam, ze malo pisze jak swiat pelny ciekawych tematow. O! Na przyklad wczoraj trafilam na rozmowe z blogerka prowadzaca strone o uwaga: dlugich, cienkich wlosach (calkiem ladne ma te wlosy, prawde mowiac). Pol tego wywiadu sie tlumaczyla, ze zadbane, choc cienkie, wlosy tez moga wygladac dobrze. Bo poniewaz, jak pisze, wiele osob jej mowi, ze ma za dlugie wlosy, skoro cienkie i takie tam…

Zastanawiam sie, co jest w ilosci wlosow takiego, ze ludzie daja sobie prawo do oceniania akurat tego aspektu. I ja slyszalam nie raz, ze “wlosow nawet nie mam tak malo, ale strasznie delikatne”. WTF? Mam na to jakis wplyw? Nie! To prosze sie odwalic.

I powaznie nie pisze tego akurat (tylko:) dlatego, ze sama mam wlosow niewiele, tylko mi sie zal tej kobietki zrobilo a temat dobrze znany.

Bo to jest tak: “mnie” mozna powiedziec: ale Ty mas cienkie wlosy, ale jakos chyba gorzej bylo by przyjete, gdybym “ja” zaczela mowic: fuj, ale odrosty! Dziewczyno, wlosow to masz burze, ale wszystkie zniszczone!

Bo ilosci wlosow sie, prosze panstwa, nie wybiera.

Ja mam od przyrody dlugie, zgrable nogi a laskawie nie wale z mostu: “takie marchewki w miní?”, albo “stara, a ty znowu jak baleron w siatce”.

No co, z dobrego serca o faktach, nie? … Tak jak mnie z wlosami.

Ani ja nie mam zaslugi w tym, ze mi nogi urosly, ani na przyklad ta pani fryzjerka, co zwykle powie, ze wlosy delikatne (bo przeciez dana wlascicielka takowych w zyciu tego sama nie zauwazyla!), nie zawinila, ze inteligencja jakby nie ta.

To moze lepiej sie nie bedziemy sie licytowac?

Umieram. No, tak na pol. Mam grype zoladkowa a w nocy, ze wzgledu na Bobo spalam moze 3h rozlozone do 15 kawalkow.

Zu ma dla odmiany angine i antybiotyk. Ostatni miesiac temu z tego samego powodu.

Gosia i Boski na chwile obecna wygladaja zdrowo.

Mini Kungis nawet lekarza widzial! Full wypas. I zupelny przypadek. Tydzien temu ja zapísalam sie do lekarza z jakims przewleklymi przypadlosciami na ktore mial by sie popatrzec specjalista. Dzis w nocy Zu osiagala nawet 39,5 wiec dlugo nie musialam sie zastanawiac ktora z nas doswiadczy zaszczytu audiencjiu GP (lekarz ogolny). Do tego jeszcze GP jest Polka! Gdyby nie to meczyla by sie z ta angina przynajmniej o 3 dni dluzej.

Jak wydobrzeje mam dla Zu skierowanie do Szpitala Krolewskiego na badanie krwi. W ciagu ostatniego pol roku miala z 6 czy 8 razy bardzo wysokie goraczki i dwa razy angine. Trzeba sprawdzic jak sie miewa jej system odpornosci.

Tydzien minal a o paroweczce starszego Kungisa zapomnielismy.

Wczoraj w nocy dla odmiany wymiotowala Zu. Kultularnie 3 razy a potem natankowala sie i usnela. Caly dzien byla w porzadku a wieczorem 38,7. Czemu? nie mam pojecia. Mam nadzieje, ze zeby. Mogla tez cos zlapac na srodowych zajeciach dla dzieci. Wydaje mi sie, ze dobrze zareagowala na nurofen wiec miejmy nadzieje, ze noc bedzie spokojna. Musze pochwalic Boskiego, na rzucone w srodku nocy haslo: “zyga!” jest w stanie w ciagu kilku sekund wyciagnac z buta torbe plastikowa i zalozyc ja na uszy dziecka, ktore akurat trzymam na kolanach.

Bylam na pierwszych zajeciach z mojego kursu. Sa ok. Jest nas w grupie okolo 14 osob plus lektor. Lektor mowi za cicho, ale po paru minutach udalo mi sie dostosowac sluchanie do jego mowienia. 2,5 godziny musialam sluchac i gadac na calkiem powazne tematy, wiec nawet jesli kurs nie przyda sie do niczego innego i tak bedzie to dobrze wykorzystany czas.

Poznalalam najblizsza sasiadke. Holenderka, maz Anglik. Oboje prawnicy. Z lekka “bulke przez bibulke”. Julia rozgryzala winogrona i odkladala je na talerzyk a ja nie wpadlam na lepszy pomysl niz je zjadac (moglam Zuzi tych winogron nie dac, ale to by sie darla, bo sasiadka przyszla pozno i mala byla spiaca. Bylo to u mnie w domu). Dopiero po jakims czasie zrozumialam, ze zjadanie po dzieciach nie jest tutaj mile widzianym sportem. Przyznam, ze po Gosi tez bym juz nie zjadla, ale Zu jest jeszcze przed ta granica. Ja dla odmiany caly czas musialam sie pilnowac zeby sie nie zapytac czy jej 6 miesieczny syn nie cierpi na mikrocefalie. Moje dzieci maja te lby jakies wielkie, a calkiem madre, wiec ustalilam sobie, ze maja byc duze a tu taki moze nie az wielkosci  “zika” ale w tym kierunku, lepek wielkosci tej brazowej czesci od zapalki. No, nawet jesli dziecko ma mikrocefalie to w Londynie sie tego nie dowie, bo nikt mu nigdy tej glowy nie zmierzy 🙂 jakie proste!

Bylam u dalszej sasiadki. Moja grupa krwi. Balagan, ze by Boski umarl (a to maja nianio-sprzataczke i dzieci 6 i 8). Bardzo przyjemni, inteligentni ludzie. Bylo mi tam dobrze i wroce.

W sobote zarejestrowalam sie na jakims portalu do szukania pracy. Badam teren. Sami od siebie poslali mi 2 oferty: 1. swietna oferte dla matematyka – w ktorej spelnialam tylko Ph.D. bardzo podziekowalam, niestety jestem misiem o zbyt malym rozumku 2 swietna oferte dla handlowca – nawet nie podziekowalam.

To chyba wszystko za ten tydzien. Ide czytac Grishamka. Pozdrawiam. Dobranoc! 

Nieomal dokladnie rok temu dotarlysmy do Londynu. Gosia, Zu i ja przylecialysmy same, a na lotnisku czekal na nas tylko kierowca taxowki, bo ”madra” szefowa Boskiego nie chciala go puscic z pracy. Zu miala wtedy 3 miesiace i 10 dni. Bylam przerazona.

Dzisiaj Zu ma 1 rok, 3 miesiace i 13 dni, Gosia juz ponad 6 lat a my powoli zapominamy, ze byla jakiedys jakas Warszawa, bo o Bratyslawie zapomnielismy juz dawno. 

Dzisiaj rano bylysmy na zajeciach muzycznych dla dzieci, potem w parku z kolezankami Gosi. Jutro rano ide na spotkanie z mamami, ze szkoly, potem telefon z kolezanka  z Warszawy a wieczorem mamy goscia na kolacji. Musze tez odpowiedziec na mila wiadomosc od sasiadki, ktora wsunela mi dzis pod drzwi liscik z zaproszeniem na kawe. Itd itd Zaczynam byc tak zajeta, ze nie wiem kiedy miala bym wcisnac jeszcze jakas prace (zart), a jesli mamy tu zostac troche dluzej powinnam zaczac cos szukac. 

Takze rok. Po 6 tygodniach zwykle zaczynam sie otrzasac ze zmian, po roku zaczynam akceptowac nowa rzeczywistosc a jak sie wydaje rzeczywistosc zaczyna dostrzegac mnie.