Czlowiek nie moze miec non stop szczescia. No nie. Zaburzalo by to bieg natury, kolo fortuny i tak golnie swiatowa rownowage.

A teraz wlasnie place podatki od przyszlego szczescia. Moj cudny gigantus przestal tak bardzo ograniczac mowe a przeszlismy do etapu: gruzlica. Co ciekawe Gosi udalo sie zasnac mimo moich atakow kaszlu.

Tego by jednak bylo za malo. Dlatego wywalilam sie dzisiaj na chodniku i po krotkim locie na orbite spadlam na nagdarstek a potem na lokiec. Oj bolalo. Dostalam bardzo porzadnie. Nagdarstek jakoz zyje, gorzej z lokciem. Mysle, ze reki udalo mi sie nie zlamac bo ruszam wszystkimi palcami a jak nie krece lokciem to nawet nic mnie nie boli. Nie moge tak zupelnie wyprostowac lokcia, szybko ruszac reka albo podnosic czegokolwiek. Nie ma nastomiast opuchlizny i po krotkim kryzysie obseruje niespieszna, ale jednak tendencje zwyzkowa. Nie moge podnosic Gosi, co chyba uniemozliwi jutrzejszy spacer, bo balabym sie znosic ja z drugiego pietra a na wnoszenie chyba bym nie miala sily. Zobaczymy.

Napawa mnie to jednak optymizmem. Czuje przez skore, ze nie chodzi o poczatek 7 lat bidy z nedza, ale o maly przytup losu, ktory postanowil mi pokazac, ze jak chce, to moze. Nie pozostaje nic innego niz przyjac to z pokora. Dla zachowania rownowagi. 

Jest lepiej. Gosia zjadla dzisiaj 2 ciastka z hippa, 1 bulke, troche zupy i kuleczek nestle a przede wszystkim wypila budelke wody. To bardzo duza zmiana w porownaniu do … nic pare dni temu.

I u nas zmiany. Boskiemu bym rozkopala usmiech, ale to jak sie wydaje tylko chwilowe (bardzo dzierpial, ze musial sie od 19:30 do 21 zajmowac Gosia, wczesniej byl ze znajomymi z pracy, bo nagle zapragneli wyjsc na winko a jak wrocil to musialam w koncu zaczac pakowac prezenty!!!).

Gardlo zaczyna mnie bolec inaczej, w zasadzie mniej, tyle, ze jednoczesnie przestaje mowic, co nie jest specjalnie przyjemne.

Apropos pakowania prezentow, co roku Boski strzela fochy, ze pakuje prezenty, bo to takie nie istotne. Jak nie istotne, przeciez nie rzuce pod choinke plataniny niepodpisanych przedmiotow? Wez wytlumacz chlopowi. Oczywscie musialam pakowanie skonczyc wczesniej bo Goska wyla… jak wyszlam to ona stala i wyla a on siedzial obok niej i nic nie robil. Ja tez bym sie na jej miejscu nudzila. Potem jeszcze dostalam wyklad, ze jako MATKA po prostu mam pecha i jak chce to moge te prezenty pakowac w nocy. Jak to czytam to chyba polece go za chwile dziubnac lopata jednak, profilaktycznie.

Co do tego CRP, to cale badanie jest banalnie proste. Nabiera sie kropelke krwi z palca do takiej cieniutkiej rureczki a ta wklada do pudelka jak na chusteczki higieniczne. Krew jest zamknieta w pojemniku z jakas ciecza, pydelko pojemnik miesza miesza a potem pokazuje numerek. Do ok 38 git, wirus. Ponad 38 – bakteria, trzeba lowic antybiotykiem. Wszystko trwa 2 minuty. Koszt (u naszego lekarza) 7 EUR. Moim zdaniem to niewysoka cena za to, ze Gosia nigdy do tad nie musiala jesc antybiotykow “oslonowo” chociaz pare razy wysokie goraczki miewala.

Dobranoc Panstwu. 

Bylismy z Gosia u lekarza, bo pierwszy raz w zyciu troche kaszle. Doktorka ja zbadala, zbadala i pyta sie kiedy Gosia kaszle najwiecej? no to mowie, ze najwiecej to ona nigdy nie kaszle, po prostu od czasu do czasu zakaszle, ale za to od serca. A co z ta goraczka? wytlumaczylam, ze to chyba byla apropos Babci, bo potem zniknela jak reka odjal i pojawila sie tylko raz, na chwile.

Doktorka kazala zrobic badanie krwi (CRP?), ktore pokazalo, ze nie trzeba dawac malej antybiotyku,bo to wirus a nie bakteria ja zaatakowaly a  choroba, ktora powalila nas wszystkich to troche gorszy K-A-T-A-R-E-K. Czyli Sinupret + Stodal.

Po powrocie od lekarza spalysmy obie 3h w kawalku i od tego czasu Gosia zaczela troche jesc, pic i zachowywac sie jak nieomal-zupelnie-zdrowa dziewczynka. Bajer.

To tyle o Gosi.

 My z Boskim nadal jestesmy czesciowo w stanie smierci klinicznej. Wczoraj umieralam ja, dzisiaj umieral on. Poprawia sie jednak, wiec bedzie dobrze. Tylko syrop (ten Sinupret) gdzies posprztalam i nie moge znalezc. Ktokowiek widzial, ktokowilek wie…

Poza tym upieklam ciasteczka migdalowe. Oczywiscie w porownaniu do wzorcowych wyszly jakies mastodonty wielkie, ale dobre sa a to podstawa.

XXX

Niby ciszkiem na koncu, ale to dla mnie niezwykle wazna i smutna wiadomosc. Wczoraj umarl Vaclav Havel. Wielka to szkoda, bo to byl bardzio dobry czlowiek.

Albumy dotarly. Troszke za ciemne zdjecia zrobili tym razem, ale generalnie bardzo ladne. W koncu to jednak nie jest album ze zdjeciami artystycznymi ale najzwyklejszy w swiecie album ze zdjeciami Gosi na pamiatke:) W zasadzie za kazdym razem jak go ogladam podoba mi sie bardziej a na prawde ciemnych zdjec jest moze 3 do 5 na 116 stron (na kazdej stronie jest kilka zdjec). Czyli nie tak zle.

Goska uwielbia ogladac swoje zdjecia, wiec bede miala okazje zobaczyc go jeszcze 2000 razy.

Tak wyglada okladka:

a ten polonez, to ze Swieta juz moga zaczac skoro istotny prezent dotarl:)

Postanowilam sie na jakis czas odfacebookowac.

Ostatnio zaczelam zagladac na Facebook zdecydowanie za czesto, co bylo odwrotnie proporcjonalne do ilosci wpisow, ktore zostawiali tam moi znajomi, a ktorych ilosc stopniowo spada. 

Nie ma sensu zagladac tylko po to, zeby sie dowiedziec, ze znowu sie nic nie zmienilo. Postanowilam, ze zagladac nie bede. Do odwolania.

Jutro wyruszamy na tydzien do Pragi.

Kazdego dnia rano obiecuje sobie, ze pojde spac wczesniej. 

Jak przychodzi pora poludniowego spania Kolezanki to nagle okazuje sie, ze tyle fajnych rzeczy mozna robic. Z Siostrunia przez Skypa pogadac, albo ze znajomymi. Obiadu kawalek przygotowac. Posprzatac. Nierobic nic i gapic sie w sufit w pojedynke. No i nie ide spac…

Kiedy po 23 Gosia w koncu usypia, po godzine lezenia razem z nia w lozku i czekania az usnie nagle dostaje skrzydel. Gadamy z Boskim, potem on idzie spac a ja ogladam, czytam, pisze, tancze nia linie. Po prostu cokolwiek. Nagle mam energii na rozdawanie.

A nastepnego dnia rano znowu obiecuje sobie, ze pojde spac wczesniej.

To moze jutro… ups dzisiaj?